Biz at değiliz. Biz insanız. Ve insanlar…

Genelde acımasız ve sıra dışı cezaları severim, ama bu gece değil. Çoğu insan FOMO yaşardı. Kaçırma korkusu. Bende ise FOBI var. Dahil edilme korkusu.

Bu pek düzgün bir veda gibi gelmiyor. Hayır, henüz bitmedi. Sana bir şey sorabilir miyim? Benden hoşlanıyor musun? Çünkü ben senden hoşlanıyorum. O anlamda değil. Sana aşık olduğumdan değil. Sadece bir insan olarak.

Özgürlüğün ne olduğunu biliyor musun? Korkusuzluk. Tıpkı o lanet olası Tom Cruise gibi.

Deborah Gelly: Dans ediyor musun?
Noodles: Soruyor musun?
Deborah Gelly: Soruyorum.
Noodles: Dans ediyorum.

Ama birini sevmek ve sevilmek benim için çok önemli. Her zaman bununla dalga geçeriz falan. Ama hayatta yaptığımız her şey, biraz daha sevilmek için bir yol değil mi?

Ve buradan bir daha asla, ama asla ayrılmayacağım, çünkü hepinizi seviyorum ve – ah, Em Teyze – ev gibisi yok!

Tara! Eve gidiyorum. Eve gideceğim. Ve ona ödeşmenin bir yolunu bulacağım. Ne de olsa... yarın yeni bir gün.

Joe Minaldi: Bir sorun var mı?
Patrick Goldberg: Hayır, sorun yok. Çocukça şeyler.

"Ancak büyük adamlar doğuştan büyük değildir, zamanla büyük olurlar; Vito Corleone için de durum böyleydi."

Eğer endişeliyseniz ve uyuyamıyorsanız, koyunları saymak yerine sahip olduğunuz nimetleri sayın. Böylece sahip olduğunuz nimetleri sayarken uykuya dalacaksınız.

Sen sayesinde daha iyi bir insan olmak istiyorum.

Sadece yüzmeye devam et.

Benim için sen mükemmelsin.

Öne çıkmak için doğmuşken neden bu kadar çok uyum sağlamaya çalışıyorsun?

Annem hep derdi ki, hayat bir kutu çikolataya benzer. Ne çıkacağını asla bilemezsin.

Sen benim başımın belasısın... ve tüm arzularımın nesnesisin.

Neler ters gidebilir diye endişelenerek çok zaman kaybettim, ama ters giden şeyler hiçbir zaman endişelendiğim şeyler olmadı.

Hayat fırsatlarla doludur. Tek yapman gereken, nereye bakacağını bilmektir. Hayatın getirdiği mutlulukları kaçırma.

Hayatın bir armağan olduğunu düşünüyorum ve onu boşa harcamaya niyetim yok. Bir sonraki elin nasıl geleceğini asla bilemezsin. Hayatı olduğu gibi kabul etmeyi, her günü anlamlı kılmayı öğreniyorsun.

Tıp, hukuk, işletme, mühendislik; bunlar asil uğraşlardır ve yaşamı sürdürmek için gereklidir. Ama şiir, güzellik, romantizm, aşk; işte bunlar, yaşamaya devam etmemizin sebebidir.

Rüyalar, içindeyken gerçek gibi gelir, değil mi? Aslında bir şeylerin tuhaf olduğunu ancak uyandığımızda fark ederiz.

Bir hayalin var. Onu korumalısın. İnsanlar kendileri bir şeyi başaramayınca, sana da başaramayacağını söylemek isterler. Bir şeyi istiyorsan, git ve elde et. Nokta.

En karanlık zamanlarda bile, ışığı yakmayı unutmazsak mutluluğu bulabiliriz.

Hayattaki küçük şeylerin tadını çıkarın, çünkü bir gün geriye dönüp baktığınızda bunların aslında büyük şeyler olduğunu fark edeceksiniz.

Tatlım, sana o kadar iyi davranacağım ki, benden asla ayrılmak istemeyeceksin.

Ancak her şeyimizi kaybettikten sonra, istediğimiz her şeyi yapma özgürlüğüne kavuşuruz. İşinden ayrıl. Bir kavgaya tutuş. Hayatta olduğunu kanıtla. İnsanlığını sahiplenmezsen, bir istatistik haline gelirsin. Seni uyarmıştım.

Hissettiklerimi, benim için tam olarak neyin bu kadar önemli olduğunu anlamadıklarını biliyordum. Ama seninle birlikte olduğum için mutluyum.
Böyle bir gecenin şu anda hayatımda neden bu kadar önemli olduğunu bilemezsin, ama öyle... Harika bir sabah.

Elimizdeki süre boyunca birlikte olmak istiyorum; eğer bu süre çok uzun değilse, ne yapalım, durum bu işte. Bununla yetinmek zorundayız.

Küçük şeyler. Bence insanlar için de durum aynı. Onlarda, her birine özgü, beni derinden etkileyen ve özlediğim, ve... her zaman özleyeceğim küçük ayrıntılar görüyorum. Kimseyi asla bir başkasıyla değiştiremezsin, çünkü herkes böylesine güzel ve kendine özgü ayrıntılardan oluşuyor.

Hiç kimseyi yerini dolduramazsınız, çünkü herkesin kendine özgü çok güzel ayrıntıları vardır.